Przejdź do treści
QGIS
Guide

Co to jest GIS? System informacji geograficznej wyjaśniony

Opublikowano

System informacji geograficznej (GIS) to system komputerowy, który zbiera, przechowuje, analizuje i wyświetla dane powiązane z miejscami na Ziemi, układając zbiory danych w warstwy o wspólnych współrzędnych. Każdy GIS łączy dwa modele danych (obiekty wektorowe i siatki rastrowe) i obejmuje pięć podstawowych składników: sprzęt, oprogramowanie, dane, ludzi i metody.

Służba Geologiczna Stanów Zjednoczonych (USGS) definiuje GIS w dwóch zdaniach: „System informacji geograficznej (GIS) to system komputerowy, który analizuje i wyświetla informacje o odniesieniu geograficznym. Wykorzystuje dane przypisane do unikalnego położenia.” W codziennej pracy skrót GIS oznacza sam system oprogramowania i danych, a uczelnie używają go również na określenie nauki o informacji geograficznej, dyscypliny akademickiej, na której opiera się analiza przestrzenna.

Diagram zatytułowany Jedno miejsce, cztery warstwy, obejmujący obszar 3,2 km na 2 km w Annecy we Francji w układzie EPSG:2154. Od dołu do góry: zdjęcie lotnicze IGN BD ORTHO z pikselami 20 cm, opisane jako raster; model terenu IGN RGE ALTI od 444 m nad jeziorem Annecy do 713 m na wzgórzu Crêt du Maure, opisany jako raster; 3403 poligony budynków z IGN BD TOPO, opisane jako wektor; oraz 1518 linii dróg o łącznej długości 105 km, opisane jako wektor. Czerwona przerywana linia pionowa przechodzi przez tę samą współrzędną, 45,8988 stopnia szerokości północnej i 6,1258 stopnia długości wschodniej, na wszystkich czterech warstwach.
Cztery warstwy otwartych danych na obszarze 3,2 na 2 km w Annecy we Francji. Ponieważ mają wspólne współrzędne, GIS może zadawać im pytania łącznie.

Jak GIS układa warstwy rzeczywistego świata?

Mapa papierowa spłaszcza wszystko na jednym arkuszu. GIS dzieli świat na warstwy tematyczne i wyrównuje je według współrzędnych.

Żeby pokazać, jak warstwy się łączą, pobraliśmy cztery publiczne zbiory danych od francuskiej państwowej agencji kartograficznej (IGN) dla obszaru 3,2 km na 2 km w Annecy we Francji, w układzie Lambert-93 (EPSG:2154):

  • Zdjęcia lotnicze (raster): Fotografia IGN BD ORTHO z pikselami 20 cm, na której widać dachy, drzewa i wodę.
  • Wysokość terenu (raster): Model IGN RGE ALTI zbudowany głównie z lotniczego skanowania LiDAR. Wysokości na tym obszarze rosną od 444 m na brzegu jeziora Annecy do 713 m na zalesionym wzgórzu Crêt du Maure.
  • Budynki (wektor): 3403 poligony budynków z IGN BD TOPO, każdy z atrybutami, takimi jak wysokość i przeznaczenie.
  • Drogi (wektor): 1518 odcinków dróg z IGN BD TOPO, o łącznej długości 105 km.

Na rysunku powyżej czerwona przerywana linia przechodzi przez jedną współrzędną: 45.8988° N, 6.1258° E. Ten punkt trafia w to samo miejsce na ziemi w każdej warstwie. Ponieważ warstwy mają wspólny układ współrzędnych (CRS), oprogramowanie może zadawać pytania przechodzące z jednego zbioru danych do drugiego: które z 3403 budynków stoją na stokach powyżej 600 m albo które odcinki dróg biegną w odległości do 50 m od brzegu jeziora.

Dane wektorowe i rastrowe: dwa modele danych w GIS

Każda warstwa w GIS opisuje teren za pomocą jednego z dwóch modeli danych: wektorowego albo rastrowego.

CechaDane wektoroweDane rastrowe
BudowaPunkty, linie i poligony zdefiniowane współrzędnymi x, yJednolita siatka komórek (pikseli), z których każda przechowuje jedną liczbę
Najlepsze doObiektów oddzielnych, o wyraźnych granicachPowierzchni ciągłych i fotografii
PrzykładyHydranty (punkty), drogi (linie), budynki (poligony)Zdjęcia lotnicze, modele wysokościowe, temperatura powierzchni
Typowy rozmiar komórki lub skalaDokładne współrzędne; skala zależy od dokładności pomiaruOd zdjęć lotniczych 20 cm po kanały satelitarne 10 m, 20 m, 30 m lub 60 m
Popularne formaty plikówShapefile, GeoJSON, GeoPackage, KMLGeoTIFF

Każdy obiekt wektorowy łączy swoją geometrię z wierszem w tabeli atrybutów. W warstwie budynków Annecy kliknięcie jednego poligonu odczytuje jego wiersz: identyfikator, etykietę przeznaczenia i wysokość w metrach. Dzięki temu połączeniu można filtrować mapę na dwa sposoby jednocześnie, według atrybutu („budynki wyższe niż 20 m”) i według położenia („budynki w odległości do 200 m od kanału”).

Rastry nie mają tabeli atrybutów obiektów. Zamiast tego o tym, co da się zmierzyć, decyduje rozdzielczość komórki: zdjęcie lotnicze IGN rejestruje szczegóły aż do 20 cm, kanały satelity Sentinel-2 Europejskiej Agencji Kosmicznej zapisują światło w komórkach 10 m, 20 m i 60 m, a Landsat 8 NASA zbiera komórki wielospektralne 30 m obok kanału panchromatycznego 15 m. Pełne porównanie, kiedy wybrać który model, znajdziesz w naszym przewodniku o danych wektorowych i rastrowych, a w przewodniku po formatach plików GIS zobaczysz, jak formaty takie jak GeoPackage i GeoTIFF zapisują je na dysku. Jeśli chcesz od razu sprawdzić plik, możesz wrzucić GeoJSON, Shapefile lub KML do naszych bezpłatnych narzędzi GIS w przeglądarce, bez instalowania oprogramowania.

Pięć składników systemu GIS

GIS to coś więcej niż program do map na ekranie. Esri dzieli działający system na pięć składników:

  1. Dane: Warstwy geograficzne i tabele atrybutów. Esri nazywa dane „prawdopodobnie najważniejszym składnikiem” GIS, ponieważ analiza jest tak dokładna, jak pomiary, zdjęcia satelitarne i tabele, które ją zasilają.
  2. Oprogramowanie: Narzędzia, które odczytują pliki przestrzenne, przeliczają współrzędne między układami, wykonują zapytania przestrzenne i rysują mapy, takie jak QGIS, ArcGIS Pro albo przestrzenna baza danych, np. PostGIS.
  3. Sprzęt: Komputer, stacja robocza lub serwer w chmurze wykonujący obliczenia, a także odbiorniki GPS, drony i skanery używane do rejestrowania położenia.
  4. Ludzie: Analitycy, planiści, inżynierowie i ekipy terenowe, którzy projektują bazę danych, wybierają właściwe odwzorowanie i interpretują wyniki.
  5. Metody: Powtarzalne procedury pracy, standardy danych i zasady jakości, których przestrzega organizacja, aby dwóch analityków uzyskało ten sam wynik z tych samych warstw.

Jak działa GIS w czterech krokach?

Niezależnie od tego, czy projekt śledzi miejskie rury wodociągowe, czy rzadkie rośliny górskie, praca w GIS przechodzi przez cztery etapy:

  1. Pozyskiwanie

    Przeniesienie rzeczywistych lokalizacji do postaci cyfrowej. Dane pochodzą z pomiarów terenowych GPS, czujników lotniczych i satelitarnych, skanowania LiDAR, zdigitalizowanych map papierowych lub otwartych portali rządowych.

  2. Przechowywanie

    Zapisanie warstw w standardowych plikach (takich jak GeoPackage lub GeoTIFF) albo w przestrzennej bazie danych, np. PostGIS, ze zdefiniowanym CRS, aby wszystkie zbiory danych pokrywały się na globie.

  3. Analiza

    Wykonywanie operacji przestrzennych na wielu warstwach. Typowe narzędzia mierzą odległości, tworzą strefy buforowe wokół rzek lub dróg, nakładają poligony, by znaleźć części wspólne, i wyliczają nachylenie lub statystyki wysokości z siatek terenu.

  4. Prezentacja

    Zamiana wyników w stylizowane mapy papierowe lub PDF, interaktywne mapy internetowe, widoki 3D albo tabele zbiorcze, które odpowiadają na pierwotne pytanie.

USGS ilustruje etap analizy dwoma przypadkami terenowymi. Pierwszy: biolodzy zauważają rzadką roślinę w trzech odizolowanych miejscach. Po nałożeniu warstw w GIS odkrywają, że wszystkie trzy miejsca leżą na stokach o wystawie północnej powyżej 1000 stóp (około 300 m), gdzie rocznie spada ponad 10 cali (250 mm) deszczu. GIS zaznacza następnie każdy inny stok w regionie spełniający wszystkie trzy kryteria, wskazując ekipom terenowym dokładnie, gdzie szukać dalej. W drugim przypadku USGS połączenie granic pól, sieci strumieni, wysokości i opadów pokazuje, które potoki najprawdopodobniej poniosą spływ nawozów w dół rzeki po burzy.

Do czego służy GIS?

Jak zauważała publikacja USGS już w latach 90., ludzie korzystają z GIS na co dzień: przy podatkach od nieruchomości, dostawach paczek, wytyczaniu okręgów wyborczych i zarządzaniu sieciami uzbrojenia. W różnych branżach najczęściej pojawia się sześć zastosowań:

  • Planowanie miast i strefy zagospodarowania: Planiści nakładają granice działek, przepisy planistyczne, linie transportu i tabele ludności, aby sprawdzać pozwolenia na budowę i planować obwody szkolne.
  • Mapy zalewowe i zagrożeń: Inżynierowie łączą modele wysokościowe z LiDAR z historią odczytów wodowskazów, aby wskazać, które domy leżą na obszarze zalewowym.
  • Sieci uzbrojenia i infrastruktura: Firmy wodociągowe, energetyczne i telekomunikacyjne śledzą tysiące kilometrów podziemnych rur i kabli, zapisując daty konserwacji i położenie zaworów na wspólnej mapie.
  • Rolnictwo i leśnictwo: Agronomowie czytają wielospektralne rastry satelitarne, aby wykrywać stres wodny na polach uprawnych, a leśnicy śledzą zasoby drewna i siedliska zwierząt.
  • Reagowanie kryzysowe i logistyka: Dyspozytorzy i sieci dostaw wyliczają najszybszą trasę po wektorowej sieci dróg, uwzględniając ograniczenia prędkości, ulice jednokierunkowe i limity nośności mostów.
  • Zdrowie publiczne: Epidemiolodzy nanoszą przypadki chorób na mapę wraz ze źródłami wody, jakością powietrza i placówkami medycznymi, aby znaleźć źródło ogniska epidemii.

Kto wymyślił GIS? Krótka historia

Analiza przestrzenna na papierze poprzedza komputer o ponad sto lat. W 1854 roku lekarz John Snow naniósł zgony na cholerę na plan ulic dzielnicy Soho w Londynie i pokazał, że przypadki skupiały się wokół jednej publicznej pompy wodnej przy Broad Street.

Skomputeryzowany GIS narodził się w Kanadzie na początku lat 60. Rządowy program Canada Land Inventory planował wykonanie około 1500 map w skalach 1:50 000 i 1:250 000, aby sklasyfikować grunty produkcyjne i siedliska zwierząt w całym kraju. W 1962 roku geograf Roger Tomlinson, pracujący wówczas dla Spartan Air Services w Ottawie, zaproponował użycie komputerów do przechowywania i mierzenia tych map zamiast ich ręcznego rysowania i mierzenia.

Tomlinson przedstawił raport o wykonalności technicznej w sierpniu 1963 roku, a jego zespół zbudował Canada Geographic Information System (CGIS) w latach 1963-1968, osiągnięcie uznane w 2023 roku za IEEE Milestone. Artykuł Tomlinsona z 1968 roku, A Geographic Information System for Regional Planning, to pierwsze znane opublikowane użycie określenia „system informacji geograficznej”, a jego autora często nazywa się „ojcem GIS”.

Porównanie popularnych programów GIS

Żaden program nie pasuje do każdego zadania przestrzennego. Desktopowe pakiety GIS obsługują układ map i ciężkie analizy, przestrzenne bazy danych przechowują miliony wierszy dla zespołów, a lekkie przeglądarki otwierają pliki do szybkiej kontroli.

ProgramLicencjaSystemy operacyjneGłówna rola
QGISWolne i otwarte oprogramowanie (GNU GPL v2 lub nowsza)Windows, macOS, LinuxPełny desktopowy GIS do przeglądania, edycji, analizy i projektowania map
ArcGIS ProKomercyjna (płatna licencja)WindowsDesktopowy GIS firmy Esri do edycji, analizy i publikowania w ArcGIS Online
GRASS GISWolne i otwarte oprogramowanie (GNU GPL)Windows, macOS, LinuxSilnik do modelowania rastrów, terenu i hydrologii
PostGISWolne i otwarte oprogramowanieWindows, macOS, LinuxRozszerzenie przestrzenne, które zamienia PostgreSQL w geograficzną bazę danych
Google Earth ProBezpłatnyWindows, macOS, LinuxPrzeglądarka globu 3D dla plików KML i historycznych zdjęć lotniczych

QGIS powstał w maju 2002 roku i jest rozwijany pod opieką Open Source Geospatial Foundation (OSGeo). GRASS GIS jest jeszcze starszy: prace nad nim zaczęły się w 1982 roku w Construction Engineering Research Laboratory (CERL) Korpusu Inżynierów Armii USA, a w 1999 roku został wydany na licencji GNU GPL. Jeśli chcesz wypróbować desktopowy GIS bez płacenia za licencję, zacznij od naszego przeglądu czym jest QGIS.

Jak sztuczna inteligencja zmienia oprogramowanie GIS?

Tradycyjnie odpowiedź na pytanie przestrzenne wymagała wiedzy, w którym menu ukryto narzędzie bufora, jaki kod EPSG pasuje do twojego kraju i jak napisać wyrażenie filtrujące. Dziś AI w GIS rozdzieliła się na dwa praktyczne narzędzia: modele widzenia komputerowego, które obrysowują budynki, drzewa lub drogi bezpośrednio na rastrach lotniczych, oraz asystentów konwersacyjnych, którzy wykonują procedury desktopowego GIS na podstawie poleceń w zwykłym języku.

Tworzymy AI Agent, plugin do QGIS, który działa w ten sposób. Zamiast klikać przez okna przetwarzania, opisujesz jednym zdaniem mapę lub analizę, jakiej chcesz, a agent ładuje otwarte dane, uruchamia narzędzia przetwarzania QGIS i stylizuje warstwy w twoim projekcie.

GIS, GPS i mapa statyczna: czym się różnią?

Osoby początkujące w kartografii często mylą GIS z GPS albo ze zwykłymi mapami graficznymi. Każde z nich robi coś innego:

  • GIS a GPS: Globalny System Pozycjonowania (GPS) to sieć satelitów i odbiorników, która oblicza szerokość geograficzną, długość geograficzną i wysokość urządzenia na ziemi. GPS to jeden ze sposobów pozyskiwania danych o położeniu; GIS to system komputerowy, w którym importujesz ślady GPS razem z drogami, działkami i zdjęciami lotniczymi, aby je analizować.
  • GIS a mapa statyczna: Mapa papierowa lub mapa w PDF to obraz nieruchomy. GIS przechowuje bazę danych stojącą za tym obrazem. W GIS możesz włączać i wyłączać warstwy, zmieniać odwzorowanie współrzędnych, filtrować budynki według wysokości albo ponownie obliczać ryzyko powodzi, gdy pojawią się nowe dane o opadach.

Najczęściej zadawane pytania

Zrób to teraz naszym darmowym narzędziem

GIS tools

Otwórz darmowe narzędzie

Zrób to w QGIS, po prostu o to prosząc

AI Agent wykonuje zadanie, które opiszesz, w Twoim własnym projekcie QGIS. Za darmo, bez karty.

Wypróbuj AI Agent za darmo
Napisane przezYvann Barbot
·13 min read

Czytaj dalej