Symulacja powodzi w QGIS: 5 metod

Najszybszy sposób na pokazanie powodzi w QGIS to numeryczny model wysokości (DEM) i próg w kalkulatorze rastra: około pięciu minut i zasięg, który możesz zmierzyć. Istnieją cztery inne opcje, a pięć metod dzieli się czysto: dwie dają mierzalny zasięg, jedna odpowiedź inżynierską, a dwie obraz, który przekonuje. Najbardziej przekonujący obraz to generowany widok z lotu ptaka, co zajmuje około minuty. Żadna nie zastępuje drugiej, a ta strona jest głównie o tym, żeby ich nie mylić.

Trzy z nich dają mapę powodzi, którą możesz zmierzyć. Dwie dają jej obraz, którego nie możesz.

Wszystko poniżej działa na jednej ramce: 600 m Doubs w centrum Besançon, ze starym miastem na terasie po lewej oraz nabrzeżami, odkrytym basenem i nadrzecznym parkiem na prawym brzegu.

Potrzebujesz też wysokości terenu. We Francji IGN RGE ALTI jest serwowane przez Géoplateforme, a zamówienie go w formacie image/x-bil;bits=32 daje prawdziwe wartości wysokości, a nie ich obraz.

Zmierz deniwelację przed wszystkim innym, bo to ona decyduje, czy coś z tego ma sens. W tej ramce teren biegnie od 240,9 m w korycie do 260,1 m na zalesionym zboczu: 19 m deniwelacji. To samo ćwiczenie skadrowałem wcześniej na Nemours i dostałem 6,3 m w identycznym kwadracie, co jest zbyt płaskie, by którakolwiek z tych metod coś pokazała.

Zauważ, jak mało z tych 19 m jest w mieście. Nabrzeża leżą na 242 m, a terasa, na której stoi stare miasto, na 245 m, więc historyczne centrum leży trzy metry nad rzeką, nie dwadzieścia. Wszystko poniżej zależy od tego.

Metoda 1: Urzędowa mapa powodziowa z Géorisques

Zanim zamodelujesz cokolwiek, sprawdź, czy odpowiedź już istnieje. Géorisques, prowadzone przez Ministerstwo i BRGM, publikuje strefy zagrożenia PPRI i mapowanie dyrektywy powodziowej dla 124 francuskich terytoriów o wysokim ryzyku powodziowym, w trzech poziomach zagrożenia, jako pliki Shapefile oraz jako usługi WMS i WFS na otwartej licencji. Wczytaj WFS prosto do QGIS.

Użyj, gdy: pytanie jest urzędowe albo ktoś zapyta, co państwo uznaje za zagrożone powodzią. Pomiń, gdy: twojego terenu nie pokrywa mapa albo potrzebujesz scenariusza, którego nikt nie mapował.

Metoda 2: Model generatywny w QGIS

Model generatywny w QGIS przerysowuje zdjęcia lotnicze na twoim ekranie z pisemnej instrukcji i oddaje je jako warstwę mapy leżącą dokładnie na fotografii, z której powstała. Budujemy jeden z nich, AI Edit. Ta sekcja jest o naszym własnym narzędziu.

Oto ta sama ramka, poproszona o dużą powódź, bez niczego dołączonego.

Teraz ten sam prompt z modelem wysokości z góry tej strony dołączonym jako odniesienie i zdaniem mówiącym modelowi, jak go czytać: ciemne to nisko, jasne to wysoko, zatrzymaj się, gdzie teren rośnie.

PrzedPo

Przeciągnij, aby porównać

To jest cały argument za robieniem tego w QGIS, a nie w przeglądarce: każdą warstwę już otwartą w twoim projekcie można przekazać modelowi jako wskazówkę. Tutaj model wysokości, ale równie dobrze strefa zagrożenia Géorisques z Metody 1 albo wynik Metody 3.

Napisz instrukcję jako opis wody, nie jako listę terenu do oszczędzenia. Przebieg, który spróbował drugiego sposobu, wrócił jako oryginalna fotografia, bez zmian.

Użyj, gdy: musisz sprawić, by prawdziwa powódź była czytelna dla ludzi, którzy nie czytają map zagrożenia. Pomiń, gdy: wynikiem ma być liczba. Wynik to obraz i nic w nim nie da się zmierzyć, dopóki nie zamienisz go w kształty.

Metoda 3: Model wysokości i próg

Odpowiedź w pięć minut. Wczytaj model wysokości, otwórz kalkulator rastra i zachowaj każdą komórkę poniżej twojego poziomu wody. Tutaj ("dem@1" <= 244) / ("dem@1" <= 244) daje warstwę jedynek nad zalanym terenem i nic poza nim. Wystylizuj ją na niebiesko na zdjęciu lotniczym.

To jest mierzalne: warstwa ma powierzchnię i możesz policzyć, co wpada do środka. Jest też zgrubne, na dwa sposoby, które warto znać, zanim pokażesz to komukolwiek.

Po pierwsze, to jest wanna. Wypełnia każdą komórkę poniżej linii, niezależnie od tego, czy woda mogłaby do niej dotrzeć. Te dwie izolowane niebieskie plamy, parking na górze i dziedziniec na dole, to nie błąd: spróbkowałem je na 244,1 m i 243,9 m, rzeczywiście poniżej poziomu wody. Ale teren między każdą z nich a rzeką stoi na 245 m, więc prawdziwa powódź musiałaby wspiąć się na metr suchego gruntu, żeby się tam dostać. Próg tego nie wie. Nie ma pojęcia, które komórki są ze sobą połączone.

Po drugie, podnieś poziom, a zgrubność przestaje być subtelna.

Użyj, gdy: potrzebujesz szybkiego, mierzalnego, uczciwie opisanego pierwszego podejścia. Pomiń, gdy: liczba trafi do kogokolwiek, kto ma znaczenie.

Metoda 4: Model hydrauliczny

HEC-RAS, TELEMAC lub Iber biorą geometrię koryta, szorstkość i przepływ, a zwracają głębokości i prędkości zmienne w terenie. Tym właśnie jest studium powodziowe, a do kilku z nich istnieją mosty z QGIS.

Użyj, gdy: wynikiem ma być studium. Pomiń, gdy: masz trzy dni i brak inżyniera hydraulika, czyli przez większość czasu.

Metoda 5: Zapytaj ChatGPT, Gemini lub Midjourney

Zrób zrzut ekranu swojej mapy, wklej go do któregokolwiek z nich, opisz powódź, dostaniesz obraz z powrotem. Szybko i często przekonująco, jeśli chodzi o wygląd wody. Dwa problemy. Nie mają pojęcia, gdzie twój teren jest wysoki, a gdzie niski, więc woda idzie tam, gdzie da lepszy obraz. A to, co wraca, to zwykły plik graficzny bez współrzędnych, więc nigdy nie wróci na mapę obok czegokolwiek innego.

Użyj, gdy: chcesz nastroju, do czegoś nieformalnego. Pomiń, gdy: ktokolwiek zna teren.

Co zapamiętać

Trzy z tych pięciu metod dają mapę, którą możesz zmierzyć, a dwie dają obraz, którego nie możesz.

Łącz je w pary. Metoda 1 lub Metoda 3 daje zasięg, którego możesz bronić, a Metoda 2 daje obraz, który ludzie rozumieją.

Generowana powódź jest wiarygodna tylko dlatego, że dostała zmierzoną warstwę, więc nigdy nie publikuj jej bez zmierzonego zasięgu obok.

Oznacz każdą generowaną powódź jako symulację, nigdy jako fotografię ani prognozę.

Odczytaj wysokość koryta z własnego modelu wysokości, zanim wybierzesz poziom wody. Okrągła liczba bezwzględna wybrana w ciemno zalewa całe miasto przez przypadek.

Częste pytania

Czy generowany obraz powodzi może trafić do publicznego dokumentu?

Tak, oznaczony jako symulacja, nigdy jako fotografia ani prognoza. Nasze wyjście jest oznaczone jako generowane przez AI właśnie z tego powodu. Połóż obok zmierzony zasięg, żeby ludzie widzieli, skąd wzięła się liczba.

Czy mogę zmierzyć zalany obszar z generowanego obrazu?

Nie. To są piksele. Zmierz Metodą 1 lub Metodą 3, które są prawdziwą geometrią, a generowanego obrazu użyj do tego, w czym jest dobry.

Jaki poziom wody przyjąć do progu?

Najpierw odczytaj wysokość koryta z modelu wysokości, potem idź w górę od niej. Tutaj koryto jest na około 241 m, więc 244 m to trzy metry wzrostu. Wybór okrągłej liczby bezwzględnej w ciemno to sposób, by przez przypadek zalać całe miasto.

Czy to działa poza Francją?

Metoda tak. Dane się zmieniają: potrzebujesz krajowego modelu wysokości i opublikowanego mapowania zagrożenia, jakie ma twój kraj. Reszta to ten sam kalkulator rastra i ten sam prompt.

Źródła

1. Géorisques, prowadzone przez Ministerstwo transformacji ekologicznej i BRGM, odczyt 31 sierpnia 2026. Strefy zagrożenia PPRI i mapowanie dyrektywy powodziowej dla 124 francuskich terytoriów o wysokim ryzyku powodziowym, trzy poziomy zagrożenia, shapefile plus WMS i WFS na Licence Ouverte 2.0.

2. IGN RGE ALTI przez Géoplateforme, Licence Ouverte. Wartości wysokości odczytane 31 sierpnia 2026 w image/x-bil;bits=32.

3. Zdjęcia lotnicze: IGN BD ORTHO, Licence Ouverte.

4. Każda rycina powstała w QGIS 31 sierpnia 2026 na ramce opisanej powyżej.

Kompletny przewodnik AI Edit omawia wtyczkę od końca do końca, a jak przeprojektować ulicę w QGIS stosuje tę samą metodę do innego zadania. Jeśli wolisz opisać kroki kalkulatora rastra i progu zamiast je wyklikiwać, AI Agent wykonuje takie wieloetapowe procesy QGIS z jednej instrukcji. Hub QGIS AI zbiera wszystkie nasze przewodniki.

Wypróbuj za darmo w QGIS, bez karty