Plik KML: co to jest i jak otworzyć za darmo, bez Google Earth
Opublikowano
Plik KML to tekstowy plik XML, w którym zapisane są miejsca na mapie: punkty, linie, poligony i nakładki z obrazami, każde z nazwą, opisem i stylem. KML to skrót od Keyhole Markup Language, standardu OGC, a jego współrzędne są zawsze podawane jako długość i szerokość geograficzna w WGS 84. KMZ to ten sam plik, tylko spakowany do archiwum zip.
Google Earth, QGIS i większość programów GIS otwierają oba formaty. Trzy publiczne pliki otwarto, edytowano i konwertowano 11 października 2026 w QGIS 3.44.15: KMZ Miasta Nicea z 193 parkami i ogrodami, aktualny KML z trzęsieniami ziemi z Amerykańskiej Służby Geologicznej (USGS) oraz KMZ ShakeMap z USGS z nakładką graficzną. Otwieranie poszło łatwo, kłopoty zaczęły się przy zapisie.

Krótka odpowiedź
Otwarcie pliku KML to jedno przeciągnięcie w QGIS albo jedno kliknięcie w Google Earth. Dane giną dopiero przy zapisie i konwersji, dlatego prawa kolumna mówi, co każda droga zrobiła z plikami testowymi.
| Co chcesz zrobić | Jak | Co się stało na plikach testowych |
|---|---|---|
| Zobaczyć plik na globie | Google Earth w przeglądarce, Earth Pro lub aplikacja mobilna | Limit Google: 10 000 obiektów w edytowalnym projekcie |
| Otworzyć go w QGIS | Przeciągnij na mapę, wybierz warstwy, Add Layers | 193 parki, 13 pól, kolory miasta zachowane |
| Przeczytać atrybuty | Zajrzyj do description, nie tylko do kolumn | Sześć pól miasta ukrytych w HTML |
| Edytować | Najpierw zapisz jako GeoPackage, KML wyeksportuj na końcu | Edycja KMZ w miejscu zostawiła pusty plik o rozmiarze 134 bajtów |
| Skonwertować | Nasze konwertery w przeglądarce, eksport QGIS lub ogr2ogr | Za każdym razem 193 z 193 obiektów, ale nie wszystkie pola |
| Zrobić wszystko naraz | Jedno zdanie do AI Agent w QGIS | GeoPackage w Lambert-93 w mniej niż 30 sekund |
Co to jest plik KML? Znaczenie KML w jednym akapicie
KML to skrót od Keyhole Markup Language. Napisała go firma Keyhole, Inc. dla produktu o nazwie Keyhole Earth Viewer, jak podaje rekord formatu w Bibliotece Kongresu, i stał się formatem, który Google Earth odczytuje i zapisuje. Open Geospatial Consortium zatwierdziło go jako otwarty standard w kwietniu 2008, o czym tego samego miesiąca pisał Route Fifty, a KML 2.3 zatwierdzono w 2015. Strona OGC wymienia obie wersje.
Plik KML to zwykły XML, więc przeczytasz go w każdym edytorze tekstu. Każda współrzędna to krotka: długość geograficzna, szerokość geograficzna i opcjonalna wysokość, w tej kolejności, rozdzielone przecinkami, a krotki oddziela spacja. Tekst OGC definiuje układ jako WGS 84 z kolejnością osi długość, szerokość, a dokumentacja KML Google podaje wysokość w metrach. Strona sterownika KML w GDAL mówi to jednym zdaniem: "KML by specification uses only a single projection, EPSG:4326" (według specyfikacji KML używa tylko jednego układu, EPSG:4326).
Ma to praktyczny skutek. KML nie wymaga wskazania CRS przy imporcie, ale jest w stopniach, więc pole powierzchni albo długość zmierzone na nim nic nie znaczą, dopóki nie przeprojektujesz danych. Czym jest CRS opisuje ten krok.
KML a KMZ: jak je odróżnić
KMZ to archiwum zip z jednym głównym plikiem KML w środku oraz ikonami, obrazami lub modelami, na które ten KML wskazuje. Strona Google o KMZ podaje, że główny plik domyślnie nazywa się doc.kml. Biblioteka Kongresu dodaje, że Google Earth czyta pierwszy wpis .kml bez względu na nazwę, a testowany plik ShakeMap nazywa swój główny plik shakemap.kml. QGIS i nasze konwertery czytają go bez problemu.
| KML | KMZ | |
|---|---|---|
| Czym jest | Jeden tekstowy plik XML | Zip z KML i obrazami |
| Otwiera się w edytorze tekstu | Tak | Nie, najpierw go rozpakuj |
| Może zawierać ikony i nakładki z obrazami | Tylko jako odnośniki | Tak, wewnątrz archiwum |
| Pierwsze bajty pliku | <?xml | PK, sygnatura zip |
| Rozmiar, zmierzony | Kanał USGS: 363 602 bajty | Te same 358 trzęsień po spakowaniu: 28 250 bajtów |
Żeby zobaczyć, co zawiera KMZ, zmień jego rozszerzenie na .zip i kliknij go dwukrotnie albo wypisz zawartość w terminalu. Oto KMZ ShakeMap dla trzęsienia ziemi o magnitudzie 7,7 w Panamie z 9 października 2026:
$ unzip -l shakemap.kmz
Length Name
129092 ii_overlay.png
678 triangle.png
1225 circle.png
7733 intensity_legend.png
2010531 shakemap.kml
Co jest w pliku KML
Oto jeden park z KMZ Miasta Nicea, skrócony. Opis to naprawdę cała strona HTML, a poligon ma 433 krotki współrzędnych:
<Placemark id="ID_00141">
<name>Chateau (Parc du)</name>
<description><![CDATA[<html> ... <td>TYPE</td>
<td>Parc, Jardin et Square</td> ... </html>]]></description>
<styleUrl>#PolyStyle00</styleUrl>
<MultiGeometry>
<Polygon>
<extrude>0</extrude><altitudeMode>clampToGround</altitudeMode>
<outerBoundaryIs><LinearRing><coordinates>
7.28112662500007,43.69936091800008,0 7.281111207000038,43.69935487300006,0 ...
</coordinates></LinearRing></outerBoundaryIs>
</Polygon>
</MultiGeometry>
</Placemark>
Sześć elementów wykonuje prawie całą pracę w plikach, które spotkasz. Prawa kolumna to to, co naliczono w trzech plikach testowych.
| Element | Co przechowuje | W moich plikach testowych |
|---|---|---|
Document, Folder | Grupy obiektów, zagnieżdżone jak katalogi | Kanał USGS: 6 folderów, po jednym na magnitudę |
Placemark | Jeden obiekt: nazwa, opis, geometria | Nicea: 193, USGS: 358, ShakeMap: 1 040 |
Style, styleUrl | Kolory, grubości linii, ikony | Nicea: 1 wspólny styl, ShakeMap: 607 |
ExtendedData | Pola atrybutów, jako pary Data lub blok SchemaData | Nicea: brak, atrybuty są w HTML |
GroundOverlay | Obraz rozpięty na prostokącie szerokości i długości geograficznej | ShakeMap: 1, mapa intensywności 732 × 684 px |
NetworkLink | Odnośnik do innego KML w sieci, który może się odświeżać według zegara | Plik odnośników USGS: 2, ShakeMap: 1 |
Wysokość ma własny element. Według dokumentacji Google altitudeMode domyślnie ma wartość clampToGround, która ignoruje wysokość, a relativeToGround lub absolute ją uwzględniają. Google dodaje clampToSeaFloor i relativeToSeaFloor pod własnym prefiksem gx:.
Jak otworzyć plik KML
W przeglądarce, bez konta
Przeglądarka KML otwiera .kml lub .kmz na mapie w przeglądarce, z tabelą atrybutów każdego obiektu oraz powierzchnią lub długością każdego kształtu. Plik jest czytany na Twoim komputerze i nigdy nie jest wysyłany. Style KML nie są stosowane: każdy obiekt jest rysowany jednym kolorem.
W Google Earth, w przeglądarce lub w Earth Pro
W Google Earth w przeglądarce zaloguj się, kliknij New, potem Import file to project, potem Upload from device. Google ogranicza tę drogę do 10 000 obiektów lub około 250 000 wierzchołków na projekt, a większy plik trafia jako warstwa danych tylko do odczytu. Aby ominąć logowanie i limit, kliknij Open local KML editor na ekranie głównym, potem Open KML from device. Zmiany tam przepadną, jeśli ich nie zapiszesz lub nie pobierzesz.
Google Earth Pro to darmowa wersja na komputer, która otwiera oba formaty z menu File. Czasu żadnej z tych dróg nie mierzono na potrzeby tego wpisu, bo sesja testowa nie miała konta Google. Powyższe kroki pochodzą od Google.
W QGIS
Przeciągnij plik na mapę
Albo użyjLayer > Add Layer > Add Vector Layer…, wybierz.kmllub.kmzi kliknijAdd. Oba formaty przechodzą przez sterownik LIBKML w GDAL.Wybierz foldery, które chcesz
QGIS otwiera oknoSelect Items to Add. Każdy folder KML jest wymieniony jako osobna warstwa z typem geometrii i liczbą obiektów. Okno pojawiło się nawet dla KMZ z Nicei, który ma jeden folder.Kliknij Add Layers
Warstwy trafiają w EPSG:4326, a QGIS rysuje je w projekcie w dowolnym CRS.
Przy pliku zbudowanym z folderów to okno pozwala wybrać, co wczytać. Najlepszym przykładem jest kanał USGS:

QGIS zachowuje kolory. Nadał warstwie z Nicei renderer Embedded Symbols, więc parki weszły z jasnozielonym wypełnieniem miasta, a nie z losowym kolorem. Podręcznik QGIS opisuje ten renderer jako wyświetlający "the 'native' symbology of a provided datasource" (natywną symbolikę dostarczonego źródła danych), głównie dla plików KML i TAB.
Żeby zobaczyć parki na jakimś tle, dodanie podkładu mapowego kładzie pod nimi zdjęcia w minutę. Jeśli pod Twoim KML ma leżeć zeskanowany plan, georeferencja obrazu w QGIS najpierw nadaje skanowi współrzędne.
W edytorze tekstu albo na telefonie
Plik .kml otwiera się w każdym edytorze tekstu, co jest najszybszym sposobem, by sprawdzić, czy zawiera dane, czy tylko odnośnik (więcej o tym niżej). Plik .kmz trzeba najpierw rozpakować.
Na telefonie strona importu Google mówi, że Google Earth w przeglądarce i na urządzenia mobilne "primarily supports KML, KMZ, GeoJSON, and Shapefile (.zip) for direct import" (obsługuje głównie KML, KMZ, GeoJSON i Shapefile (.zip) przy bezpośrednim imporcie). Aplikacji na Androida i iOS nie testowano.
Gdzie podziały się atrybuty: pułapka opisu w HTML
KMZ Miasta Nicea niesie sześć atrybutów na park i żaden z nich nie jest kolumną w QGIS. Tabela atrybutów ma 13 pól, a każde z nich to techniczne zaplecze KML: id, Name, description, timestamp, begin, end, altitudeMode, tessellate, extrude, visibility, drawOrder, icon i snippet. Typ parku, podtyp, identyfikator i etykieta mapowa siedzą w tabeli HTML w description, w pierwszym parku jest to 1 133 znaki.
Plik wygląda na wyeksportowany maszynowo: zawiera arkusz stylów XSL, a każdy opis to ta sama wygenerowana tabela. Nie da się filtrować, stylizować ani łączyć po polu, które istnieje tylko wewnątrz HTML, a nic w warstwie nie mówi, że tam jest. Trzy wyjścia, w kolejności, w jakiej bym je próbował:
- Sprawdź na portalu, czy jest inny format. Nicea publikuje te same 193 parki jako GeoJSON, CSV i Shapefile, z polami jako prawdziwymi kolumnami. Weź ten plik i pomiń KMZ.
- Przeczytaj je w formularzu. W
Layer Properties > Attributes Formustaw widżetdescriptionnaText Editz zaznaczonymiMultilineiHTML, jak na rysunku na górze. To służy do oglądania, nie do analizy. - Wyciągnij je kalkulatorem pól. Dodaj pole tekstowe i wypełnij je wyrażeniem podobnym do poniższego. Wypełniło
TYPEdla 193 z 193 parków.
regexp_substr("description", '<td>TYPE</td>\\s*<td>([^<]*)</td>')
Jak edytować plik KML w QGIS i zapisać go z powrotem
Nie edytuj KMZ w miejscu. Otwarto kopię KMZ z wyposażeniem Nicei (914 punktów, 46 694 bajty), rozpoczęto edycję, zmieniono nazwę jednego punktu i zapisano. QGIS zgłosił sukces. Plik na dysku miał 134 bajty: był to zip z jednym pustym folderem layers/ i bez obiektów, a po zamknięciu QGIS nadal miał 134 bajty. GDAL zapisał w logu layers/ already exists in ZIP file.
Powtórzono to cztery razy na dwóch plikach KMZ, w tym raz w samodzielnym PyQGIS z tym samym wywołaniem commit, które wykonuje przycisk Save Layer Edits, i za każdym razem plik przepadał. Zwykły .kml przeżył tę samą edycję: wszystkie 38 obiektów warstwy, którą ruszano, nadal tam było. Ale QGIS przepisał cały plik, z 363 602 do 445 659 bajtów, więc i to traktuj jak nowy plik.
Bezpieczna droga ma cztery kroki:
Zapisz kopię roboczą
Kliknij warstwę prawym przyciskiem,Export > Save Features As…, formatGeoPackage, albo poproś AI Agent, by zrobił to jak w przebiegu poniżej. Edytuj tę kopię, nigdy KMZ.Edytuj i sprawdź poprawność
Edytuj jak zwykle. Przed eksportem uruchomVector > Geometry Tools > Check Validitymetodą GEOS i napraw to, co zostanie zgłoszone. Dwa poligony z Nicei, które eksport KMZ odrzucił (opisane niżej), oba nie przechodzą testu GEOS.Wyeksportuj do KML
Export > Save Features As…, formatKeyhole Markup Language [KML]. W opcjach źródła danych ustawNameFieldna kolumnę, która ma nazywać każdy obiekt.Spakuj, jeśli potrzebujesz KMZ
Użyj konwertera KML na KMZ alboogr2ogr -f LIBKMLz GeoPackage (polecenie w następnej sekcji).
Oto, co wyszło po wyeksportowaniu parków Nicei z powrotem do KML. Wszystkie 193 obiekty, z NOM_CARTO jako etykietą i wszystkimi 37 nazwami z akcentami w całości. Pola trafiły do ExtendedData jako blok SchemaData, który czytają zarówno QGIS, jak i Google Earth, a oryginalne kolumny Name i id wróciły jako Name2 i id2 obok własnych pól KML.
Stylizacja nie przetrwała. Przy wybranym Feature symbology QGIS zapisał szary kontur każdego parku i wyłączył wypełnienie, więc beżowe wypełnienie zniknęło. Bez symbologii każdy poligon dostał czerwony kontur. Jeśli kolory mają znaczenie, ustaw je na końcu w Google Earth.
Droga KMZ przez sterownik LIBKML w GDAL zatrzymała się wcześniej: 191 z 193 parków. Dwa poligony, które nie przechodzą testu poprawności, Promenade Verany i Grand Parc de la Plaine du Var, odrzucono z komunikatem Cannot translate feature. Napraw je przed eksportem.
Jak skonwertować KML i KMZ: Shapefile, GeoJSON, CSV, GPX
Każda sprawdzona droga z KML zachowała wszystkie obiekty: 193 z 193 parków, 358 z 358 trzęsień ziemi. Różnice dotyczą tego, które pola, foldery i style przetrwają. Są trzy drogi: konwerter w przeglądarce, Save Features As… w QGIS i ogr2ogr w wierszu poleceń.
Darmowe konwertery w przeglądarce
Te konwertery tworzymy my. Działają w przeglądarce, plik nigdy nie opuszcza Twojego komputera, a limit to 250 MB. Uruchomiono ich kod na tych samych plikach testowych i każdy wynik otwarto ponownie w QGIS lub w GDAL:
| Konwersja | Narzędzie | Wynik | Co się zmieniło |
|---|---|---|---|
| KMZ na Shapefile | KMZ na Shapefile, KML na Shapefile | 193 z 193 | description obcięte do 254 znaków i przemianowane na descriptio, to limity DBF |
| KMZ na CSV | KMZ na CSV, KML na CSV | 193 wiersze | Poligony w kolumnie wkt; punkty dostają longitude i latitude |
| KML na GeoJSON | KML na GeoJSON | 358 z 358 | Sześć folderów scalono w jedną warstwę z polem folder |
| KML na GPX | KML na GPX, KMZ na GPX | 358 waypointów | Nazwa folderu pominięta: GPX nie ma na nią pola |
| KML na KMZ | KML na KMZ | 358, z 363 602 do 28 250 bajtów | Style niezachowane |
| KMZ na KML | KMZ na KML | 193 z 193 | Ikony i obrazy z KMZ pominięte, z ostrzeżeniem |
| CSV na KML lub KMZ | CSV na KML, CSV na KMZ | 914 wierszy na 914 obiektów | KMZ o rozmiarze 43 431 bajtów |
Istnieją też kierunki odwrotne: Shapefile na KML i GPX na KML, przy czym drugi to droga, którą Google podpowiada dla śladu GPX, którego nie chce zaimportować. Nie podążają za odnośnikami sieciowymi i nie ruszają opisów HTML: atrybuty z Nicei wychodzą jako jeden długi tekst description. Cały zestaw jest na stronie darmowych narzędzi GIS.
Eksport w QGIS
Kliknij warstwę prawym przyciskiem, Export > Save Features As… i wybierz format. Dla CSV ustaw opcję warstwy GEOMETRY na AS_WKT, żeby poligony nie zostały pominięte. QGIS zachowuje wszystkie 13 pól KML, które zapewne zechcesz usunąć przed udostępnieniem.
ogr2ogr, do skryptów i folderów
ogr2ogr jest w pakiecie z QGIS. To polecenia, które uruchomiono, z czasem dla KMZ z Nicei:
ogr2ogr -f GPKG nice-parks.gpkg nice-parcs-2026.kmz # 0.27 s, 193 features
ogr2ogr -f "ESRI Shapefile" nice-parks-shp nice-parcs-2026.kmz # 0.34 s
ogr2ogr -f CSV nice-parks.csv nice-parcs-2026.kmz -lco GEOMETRY=AS_WKT
ogr2ogr -f GPX quakes-m5.gpx 2.5_week_age.kml "Magnitude 5" -nln waypoints -nlt POINT -dsco GPX_USE_EXTENSIONS=YES
ogr2ogr -f LIBKML nice-parks.kmz nice-parks.gpkg
ogr2ogr zachowuje każdy folder KML jako osobną warstwę: kanał USGS stał się GeoPackage z 7 warstwami w 0,71 s. To lepsze niż nasze konwertery, gdy foldery coś znaczą, i gorsze, gdy potrzebna była jedna tabela. GPX jest kapryśny. Odrzucał trzęsienia ziemi, dopóki nie dodano -nlt POINT i opcji rozszerzeń, a przyjmuje jeden folder na uruchomienie (38 waypointów dla magnitudy 5). Kreator poleceń ogr2ogr pisze te linie za Ciebie.
Mój wybór: konwerter w przeglądarce do jednorazowego pliku, który komuś przekażesz, ogr2ogr, gdy będziesz to uruchamiać znowu za miesiąc, i eksport QGIS, gdy warstwa jest już otwarta.
Jedno zdanie do agenta AI: z KMZ do czystego GeoPackage
Tworzymy jedno z takich narzędzi, AI Agent, panel czatu w QGIS, który wykonuje kroki w otwartym projekcie. Ta sekcja dotyczy naszego własnego narzędzia.
Plik z Nicei wymaga trzech rzeczy naraz: wydobycia ukrytych pól, układu rzutowanego do mierzenia i formatu, który można bezpiecznie edytować. W projekcie QGIS z samą ortofotomapą IGN wpisano jedno zdanie (ścieżka folderu jest tu skrócona):
Wczytaj KMZ z …/nice-parcs-2026.kmz, zamień wartości TYPE, SOUS_TYPE i IDENT ukryte w opisie HTML każdego parku na prawdziwe pola, przełącz projekt na Lambert-93 i zapisz parki jako GeoPackage obok KMZ.
Drugie uruchomienie, w nowym czacie, skończyło się w mniej niż 30 sekund. Pierwsze zapisało GeoPackage po 20 sekundach od naciśnięcia Enter. Za każdym razem wczytało 193 parki, odczytało z HTML wszystkie sześć pól (nie tylko trzy wymienione), ustawiło projekt i zapisaną warstwę na Lambert-93 (EPSG:2154) i zostawiło KMZ nietknięty.
Wynik porównano z GeoJSON publikowanym przez miasto: IDENT, TYPE i SOUS_TYPE zgadzają się dla 193 z 193 parków. Gdy pola są już prawdziwymi kolumnami, zliczenie według typu to jedno kliknięcie: 186 parków, ogrodów i skwerów oraz 7 obszarów naturalnych.

Wynik to zwykły GeoPackage, więc możesz go edytować bez opisanego wyżej ryzyka związanego z KMZ i wyeksportować świeży KML, gdy skończysz. Dla pliku, którego pola są już kolumnami, okno eksportu w samym QGIS jest równie szybkie.
Częste problemy z plikami KML i KMZ
KMZ lub KML otwiera się pusty
Plik najpewniej zawiera odnośnik, a nie dane. Plik odnośnika USGS "past week" ma 889 bajtów: dwa elementy NetworkLink, żadnego placemarka i polecenie odświeżania pierwszego odnośnika co 60 sekund. Google Earth podąża za takimi odnośnikami. QGIS pokazał jedną warstwę z 0 obiektów, a nasz konwerter zgłosił, że nie znalazł żadnych placemarków.
Otwórz plik w edytorze tekstu, skopiuj adres URL z wnętrza <href>, pobierz ten plik i otwórz go zamiast tamtego. W przypadku USGS to kanał o rozmiarze 363 602 bajty z 358 trzęsieniami ziemi. Google My Maps tworzy tę samą pułapkę: jego okno eksportu ma opcję "Keep data up to date with network link KML (only usable online)" (aktualizuj dane przez odnośnik sieciowy KML, działa tylko online), a użytkownik, który ją zaznaczył, znalazł w pliku tylko adres URL. Odznacz ją, by dostać dane.
Nakładki z obrazami nie wyświetlają się w QGIS
GroundOverlay to obraz rozpięty na prostokącie szerokości i długości geograficznej. QGIS czyta tylko część wektorową: w KMZ ShakeMap pokazał nakładkę jako pusty prostokąt z polem icon o wartości ii_overlay.png. Część rastrowa GDAL też nie rozpoznała tego KMZ.
Poprawka to jedno polecenie. Rozpakuj KMZ, odczytaj wartości north, south, east i west z LatLonBox nakładki i podaj je w gdal_translate w kolejności zachód, północ, wschód, południe:
gdal_translate -a_srs EPSG:4326 -a_ullr -84.5333 11.1833 -76.6975 3.9256 ii_overlay.png ii_overlay.tif
Potem dodaj GeoTIFF do projektu. Przeciągnij suwak, by porównać KMZ otwarty w QGIS z przywróconą nakładką:


Utworzenie GeoTIFF zajęło 0,06 s i pasuje on do konturów z tego samego KMZ. Nasze konwertery również pomijają obrazy nakładek i ikony, i zgłaszają to ostrzeżeniem.
Współrzędne 3D i tryby wysokości
QGIS czyta KML z wartością Z, więc parki z Nicei wchodzą jako MultiPolygonZ, a trzęsienia ziemi jako PointZ, z altitudeMode zapisanym w polu. To Z trafia do Shapefile lub GeoPackage, gdzie nic nie wnosi, gdy każda wysokość to 0, i może przeszkadzać programom oczekującym 2D. Dodaj -dim XY do ogr2ogr (parki z Nicei wyszły jako zwykły Polygon, 193 z 193) albo uruchom Drop M/Z Values w QGIS. Nasz konwerter Shapefile zapisuje geometrię 2D.
Eksporty z Google My Maps
My Maps eksportuje KML lub KMZ z menu, a wiele osób importuje do niego KML, w ramach limitów. Strona importu Google ogranicza rozpakowany KML i KMZ do 5 MB, ostrzega przed plikami z ponad 2 000 wierszy i wymienia to, co może się nie zaimportować: foldery, nakładki z obrazami i ekranowe, elementy zależne od czasu, wycieczki, modele 3D, MultiGeometries i HTML w dymkach. KMZ z Nicei trafia w trzy z nich. Mapa może mieć do 10 warstw.
Bardzo duże pliki
KML jest rozwlekły. Kanał USGS skurczył się z 363 602 bajtów do 28 250 po spakowaniu, a doc.kml z Nicei (976 116 bajtów) podróżuje w KMZ o rozmiarze 203 777 bajtów. Import projektu w Google Earth kończy się na 10 000 obiektów, My Maps na 5 MB, nasze konwertery na 250 MB. QGIS i ogr2ogr nie mają takiego limitu, więc duży plik przekonwertuj raz do GeoPackage za pomocą ogr2ogr i pracuj na nim.
Akcenty i kodowanie
KML to XML, a plik z Nicei deklaruje UTF-8 w pierwszej linii. Akcenty przeszły każdą sprawdzoną drogę: 37 nazw parków z akcentami, jak "Camin de l'Ariéta", przetrwało eksport KML w QGIS i GeoPackage z AI Agent. Słabym ogniwem jest Shapefile. ogr2ogr nie zapisał pliku .cpg i zapisał DBF w ISO-8859-1. QGIS mimo to odczytał akcenty, bo nagłówek DBF wskazuje stronę kodową, ale inne programy mogą zgadnąć źle. Nasz konwerter Shapefile zapisuje UTF-8 i plik .cpg, który to potwierdza.
Co warto zapamiętać
- Plik KML to dane mapy w XML, w długości i szerokości geograficznej WGS 84; KMZ to zip z KML i jego obrazami. Zmień rozszerzenie KMZ na
.zip, by zajrzeć do środka. - QGIS otwiera oba formaty przez przeciągnięcie i zamienia każdy folder w warstwę. Sprawdź
description, zanim zaufasz tabeli atrybutów: sześć pól z Nicei było tylko tam. - Nigdy nie zapisuj edycji do KMZ w miejscu: w QGIS 3.44.15 zostawiło to pusty plik o rozmiarze 134 bajtów. Zapisz jako GeoPackage, edytuj, na końcu wyeksportuj do KML.
- Każda konwersja z KML zachowała wszystkie obiekty. Shapefile obcina długi tekst do 254 znaków, GPX gubi nazwy folderów, a style rzadko przeżywają podróż tam i z powrotem.
- KML, który otwiera się pusty, zwykle zawiera
NetworkLink, a nakładka, która się nie wyświetla, toGroundOverlay, który da się georeferencjonować jednym poleceniem.
Pytania, które zadają ludzie
Co oznacza skrót KML?
Keyhole Markup Language, od nazwy firmy Keyhole, Inc., która napisała go dla swojego Keyhole Earth Viewer. Jest standardem OGC od 2008 roku i formatem, który Google Earth odczytuje i zapisuje. Obecna wersja, KML 2.3, została zatwierdzona w 2015 roku.
Jaka jest różnica między KML a KMZ?
KML to jeden tekstowy plik XML. KMZ to archiwum zip z KML w środku, zwykle doc.kml, oraz ikonami i obrazami, których używa. Te same 358 trzęsień ziemi zajęły 363 602 bajty jako KML i 28 250 jako KMZ. Zmień rozszerzenie KMZ na .zip, by zobaczyć jego zawartość.
Jak otworzyć plik KML bez Google Earth?
Otwórz go w przeglądarce KML w przeglądarce internetowej, przeciągnij do QGIS, który jest darmowy, albo otwórz w edytorze tekstu, by go przeczytać. Aby dostać tabelę, skonwertuj go konwerterem KML na CSV lub konwerterem KMZ na CSV, które dają jeden wiersz na placemark.
Jak skonwertować KML na Shapefile w QGIS?
Otwórz KML, kliknij warstwę prawym przyciskiem, Export > Save Features As… i wybierz ESRI Shapefile. Długie opisy są obcinane do 254 znaków, a nazwy pól do 10. Konwerter KML na Shapefile robi to samo w karcie przeglądarki.
Dlaczego mój plik KML jest pusty w QGIS?
Najczęściej zawiera NetworkLink i żadnych placemarków, tak jak eksport z odnośnikiem sieciowym w Google My Maps i plik odnośników USGS. Otwórz go w edytorze tekstu, wejdź pod adres URL z wnętrza <href> i otwórz plik, na który wskazuje. Pusty może być też KMZ, do którego zapisano edycje z QGIS.
Jakiego układu współrzędnych używa KML?
Zawsze WGS 84, najpierw długość, potem szerokość, potem opcjonalna wysokość w metrach (EPSG:4326). Przeprojektuj dane do metrycznego CRS, zanim zmierzysz powierzchnie lub odległości.
Czy mogę edytować KML zamiast tego w Google Earth?
Tak. Google Earth w przeglądarce edytuje KML zaimportowany do projektu do 10 000 obiektów albo otwarty jako plik lokalny bez limitu obiektów, pod warunkiem że zapiszesz lub pobierzesz zmiany przed wyjściem. To lepsze miejsce na ustawienie kolorów i ikon na końcu, bo QGIS zgubił wypełnienie poligonów w moim eksporcie KML.
Jeśli Twój KML pochodzi z eksportu Overpass Turbo, pobieranie danych OSM w QGIS pokazuje szybsze drogi do tych samych danych. Wszystko inne, co agent potrafi, gdy warstwa jest już w QGIS, opisują centrum QGIS AI i przewodnik po AI Agent.
Zrób to w QGIS, po prostu o to prosząc
AI Agent wykonuje zadanie, które opiszesz, w Twoim własnym projekcie QGIS. Za darmo, bez karty.
i większość programów GIS otwierają oba formaty. Trzy publiczne pliki otwarto, edytowano i konwertowano 11 października 2026 w QGIS 3.44.15: KMZ Miasta Nicea z 193 parkami i ogrodami, aktualny KML z trzęsieniami ziemi z Amerykańskiej Służby Geologicznej (USGS) oraz KMZ ShakeMap z USGS z nakładką graficzną. Otwieranie poszło łatwo, kłopoty zaczęły się przy zapisie.

